,,Szukasz tu czegoś?"

Złota polska jesień

Stworzyłam dziś nową kategorię (etykietę) postów. Jest to ,,Gra w kolory", album, w którym pokazuję piękno każdej barwy. Każdy post będzie poświęcony innej. Dziś ,,opowiem" złotym.
Gdy oglądamy zdjęcia w internecie, nie przyglądamy się im. Po prostu zjeżdżamy w dół, a na fotografie nie zwracamy większej uwagi... W papierowych albumach jest inaczej. Przekładamy powoli stronę po stronie i poświęcamy każdemu zdjęciu sporo uwagi. Chciałabym, aby było inaczej. Abyście i na te fotografie tak na prawdę spojrzeli... Wszystkie te zdjęcia są robione na szybko, nie pozowane, pstrykane w drodze ze szkoły do domu.

                           

Znalazłam z koleżanką gniazdo na drzewie, przy ulicy

Nie chciałam robić tego zdjęcia z ludźmi, myślałam tylko o dywanie z liści. Ale później uznałam, że to będzie ciekawy detal, zwracający uwagę na zdjęcie.

No i to o złotym wszystko. O jakim kolorze będzie następne ,,Gra w kolory"? Cóż, przyznam, że sama nie wiem, co mi jutro przyniesie.

Magia kociego fantasty ^-^

Jak wszyscy wiemy: fantasty to gatunek literacki. Często zawarty nim motyw, to motyw podróży i wojowników. Ostatnio znowu robiłam zdjęcia Yoko w ogrodzie, niektóre z nich przypominają mi właśnie fantasty, kocie fantasty :)  Może te zdjęcia zaainspirują Was do jakiejś powieści :)

,,Yoko stanęła wśród traw i wytężyła wzrok. Zobaczyła, wśród zarośli kocie sylwetki. <<Kto to?>> pomyślała, lecz po chwili oprzytomniała: <<Wrogowie! Nadchodzą wrogowie!>> miauknęła do towarzyszy."

,,Yoko przedzierała się  przez wysokie trawy dżungli, sięgające jej do pasa. Była poobijana i podrapana, głodna i chuda, prawie już martwa ze zmęczenia. << Już ja ich dorwę!>> Szepnęła z pasją. << Uważajcie Kocie Płomienie, wojowniczka Yoko nadchodzi...>>"

,,<<Zaraz umrę z głodu. Muszę zjeść trawę....>> szepnęła i przyłożyła sperzchnięty pyszczek do źdźbła okolicznej fauny"

,,futro i ciut większy, niż być powinien brzuszek Yoko, lśnił w promieniach słońca (...)"

,,<<Och, nie! Człowiek!>> pomyślała Yoko i dała się wymiziać napotkanej dziewczynce, patrząc na uciekających z łupem wrogów"

,,<<Czy to aby bezpieczne? Tak bez spadochronu?>> spytała Yoko patrząć w, mierzącą sobie metr przepaść"

,,Spojrzała z wyższością na towarzyszy <<Idziecie? Mamy czas do zachodu słońca!>> mruknęła, tak jak to koty mruczeć potrafią"

,,<<Pospieszcie się!>> nalegała"

,,<<Wrogowie!!!>>"

I to tyle.

Aha, zainteresowanym polecam książkę:

Od wydawcy:

„Cudowna okładka i równie cudowne wnętrze. tajemnic to jedna z najlepszych kontynuacji cyklów, jakie miałam okazję czytać. To naprawdę dobra, szczegółowo napisana fantastyka. Tę książkę się pochłania, z każdą stroną ma się ochotę na więcej! Wojownicy są niezawodni!”

Milena Wiktoria Jaworska, bookhunter.pla

 także jej kolejną część:

Recenzja ( nie, nie moja:))